MOBA Kippenren 2016 - 9 april rondom Barneveld!
Volg RallyForKids op Twitter
Hoofdsponsor van Rally For Kids

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stichting Rally For Kids
Lunteren

 

 

Rally For Kids reed mee in Hartenbergrit 2010 voor bewoners van 's Heerenloo

Vandaag, 4 september 2010, mocht Rally for Kids weer deelnemen aan het jaarlijks terugkomende evenement: De Hartenbergrit.
De Hartenberg is een instelling welke heel veel bewoners herbergt met een geestelijke en/of verstandelijke handicap. Speciaal voor deze bewoners wordt door de truckersvereniging in Ede dit gesmeerd lopende evenement georganiseerd.

Veel van deze bewoners komen vrijwel nooit van het terrein van de Hartenberg af, dus juist voor hen is dit een happening waar zij al lang naar uitkijken.

Ik moet u als lezer bekennen dat ik er eigenlijk ook best naar uitkijk ieder jaar.
’t Was ook vandaag een gezellig gebeuren. Rien Lansing zal onze nieuwe aanwinst, een Daf 45 besturen. De Daf is nog volop bestickerd met reclame van de ex eigenaar Van Loon, rallyrijder en vleeshandelaar (of andersom?) maar dat mag niet hinderen! Zelf rijd ik (Hans Jansen) met onze 33 jaar jonge dame, de stadsbus 12-AB-34. de ronde.

Samen reden we vanaf m’n werk in Ede richting de Hartenberg. Al rijdende vormen we al snel een konvooi van allerlei vrachtwagens die overal aansluiten. De meeste glimmend en glanzend door de ijver van de trotse rijders. Voor de echte chauffeurs, waar Rien en ik ons niet bij mogen rekenen, is het ook wel een beetje een truckshow festijn geworden. Maar daar is ook niets mis mee!
Op de Hartenberg aangekomen worden we al snel voorzien van een lekkere bak verse koffie. Een beetje dollen met de juffrouw achter de kan, en ze vraagt: Wil je er slagroom bij? Ja natuurlijk zeg ik (ik denk ze bluft!) en ze tovert een busje heuse slagroom onder de trui vandaan. Haha! Daar had ik niet op gerekend!!. Na een tijdje wachten komen de eerste bewoners met hun begeleiders aan. Enkele van hen zijn al eens te gast geweest bij Rally for Kids evenementen en, echt waar, ze herkennen direct de bus, en soms de berijder!

Hartstikke leuk is dat. Op een bepaald moment komt ene Ilse (nee, niet van Brezan) naar de bus met 2 bewoners: Johnnie en Pieter. John kreeg de Mitsubishi Evo welke levensgroot op ‘Riens’ Daf prijkt in het vizier, en wist direct: deze is van mij! Ilse, de begeleidster deed haar werk en gaf even alle aandacht aan John om hem in de truck te plaatsen. Maar aandacht is iets wat soms heel moeilijk te delen is, en daar maakte Pieter dankbaar gebruik van. Met een hele hoop bombarie snelde hij de bus in rukte de deur naar de slaap- annex bergruimte open, keek even rond, en toen de volgende deur naar de….Hey da’s een wc!! En op een wc kan juuuuuh….. juist ja piesen!!

Oooh nee dacht ik…thuis vermaan ik alle mannen alstublieft zittend te gaan plassen want ik haat urinespetters op de bril en op de muur, en daar hoef ik ze eventueel nog niet eens af te wassen, maar nu hier in ‘mijn’ bus staat Pieter met een half open deur z’n broek te laten zakken en z’n ding(!) te voorschijn te toveren met slechts 1 bedoeling! O nee hè? Wat zeg ik nu tegen Pieter?? Angstig kijk ik naar Ilse, maar die is nog veel te druk met John. Nou ja denk ik. Ach laat maar gaan ook, dat wordt poetsen!!

Maar wat een verbazing als ik even later met knikkende knieën ons toiletje in loop. Wow, wat een stuurmanskunst van die Pieter zeg! Die kan beter met groot materieel sturen dan menig chauffeur! M’n toiletje nog even sprankelend helder als even daarvoor!? Geen spettertje te bekennen! Haha wat een geweldige dag!! En die o zo drukke Pieter laat zich daarna met zijn geleegde blaas in een stoel van de bus zakken. Juist in die ene stoel met het uitzicht niet naar buiten, maar recht naar het enigszins verouderde interieur van de bus.

En in die stoel werd Pieter stil……….he-le-maal..stil. Onderweg was hij zo zwijgzaam als het graf, en was hij niet meer uit de stoel te branden!! Maar, zo verzekerde Ilse ons, als Pieter stil is, dan vindt hij het goed! Prima dan toch?

Max, de zoon van Rien maakte hier weer dankbaar gebruik van, en had dan maar plaats genomen op de stoel naast de bestuurder die voor de bewoner bedoeld was, en in plaats dat Pieter op de knop van de Turkse fluit mocht drukken deed Max dat. Het was genieten voor Max, en je wilt niet weten hoeveel mensen langs de kanten van de weg er naar Max zaten te zwaaien. En Max maar teugzwaaien! Dus ook Max z’n dag kon niet meer stuk.

In m’n spiegel, die je overigens door het plots versnellen en remmen enorm in de gaten moet houden net als de rijder voor je,.zie ik Rien en zijn vrouw Tieneke met brede grijnzen zitten. John was te druk met kijken, om de speciaal voor hem geplaatste 6 tonige sirene te bedienen, dus drukte Tieneke maar om de beurt op al de 6 knopjes. Da’s ff kicken!. Aanvankelijk twijfelde Rien of hij wel mee wilde rijden, het was z’n eerste keer. Maar ik kon aan die grijnzen wel zien wat later werd bevestigd: die willen volgend jaar weer! Onderweg werd er nog druk met me gebeld (niet handsfree!!), In Wekerom bracht m’n vrouw m’n jongste zoon om ook mee te rijden en in Lunteren liet wederom mijn vrouw zoon van den Top en m’n oudste zoon ook nog instappen. Het is immers een bus en daar horen mensen in te stappen toch? (Hoe deed m’n vrouw dat zo snel met al die afgezette wegen??) Afijn, met al dat gebel was ik geheel vergeten de zojuist gemaakte afspraak met Erwin van Schoonhoven (fotograaf en webmaster van Rally for Kids) in te seinen. Daar gaat onze fotosessie!!

Ik zou hem bij Wekerom bellen waar we precies reden en hoe laat we door Lunteren zullen komen. Maar dat had ik niet gedaan en daar kwam ik in Ede pas achter. (Vanouds blond, nu bijna kaal).
In Ede lag echter ons nieuwe bestuurslid Jacko Morren op de loer met eveneens een serieuze camera. Hij kon daar nog een en ander ruimschoots vastleggen c.q. goedmaken!!

Toen we weer bij de Hartenberg waren gearriveerd konden wij middels een gekregen bon een lekkere maaltijd nuttigen en even gezellig na kletsen met bekenden. We hoorden dat er wederom een vrachtwagen op een ander was gereden hetgeen al vaker is gebeurd. Dat bedoelde ik daarnet: het lijkt zo onschuldig zo’n ritje maar je moet echt op blijven letten.

We hadden afscheid genomen van Ilse, Johnnie en Pieter, waar inmiddels ook weer geluid uit kwam. En zo konden we met volle magen ons materieel weer van het terrein af manouvreren.
We zijn blij dat we hier weer aan mee mochten doen en hopen ook volgend jaar weer present te zijn!

Groeten Hans Jansen, ook namens Rien en Tieneke!!


Klik hier voor meer foto's

 

Stichting Rally For Kids


«-- terug